Toen De Kus in 1908 op de Kunstschau in Wenen in première ging, kocht de Oostenrijkse staat het schilderij nog voordat Klimt het helemaal af had.
Gustav Klimts De Kus (1907–1908) tovert een doek van 180 × 180 cm om tot een stralend geheel van bladgoud, patronen en intimiteit. Dit is een kenmerkend werk uit de Weense Secession-kunst, waarop een paar te zien is dat het midden houdt tussen ornament en emotie, waarbij de vlakke versieringen plaatsmaken voor tedere gezichten, handen en blote voeten. Het schilderij werd voor het eerst tentoongesteld in 1908 en werd datzelfde jaar aangekocht voor de Oostenrijkse staat. Tot op de dag van vandaag is het het meest gewilde schilderij van het Belvedere – en zeker de moeite waard om je bezoek eromheen te plannen.
Je vindt het in de Klimt-galerij in de zalen ‘Wenen rond 1900’ van het Oberes Belvedere in Wenen.
De toegang is inbegrepen bij een standaardkaartje voor het Boven-Belvedere; je hebt geen apart kaartje nodig. Er geldt een tijdslimiet voor de toegang, maar als je eenmaal binnen bent, kun je zo lang blijven als je wilt.
Ga een paar meter achteruit staan om de vierkante compositie van het schilderij te bekijken en te zien hoe het paar het hele gouden vlak lijkt te vullen. Ga dan wat dichterbij staan om het contrast te bekijken tussen de gewatteerde gewaden en de zacht geschilderde huid van de gezichten, handen en voeten.
Bij het maken van portretfoto’s zonder flits werkt het het beste als je niet te lang recht voor de persoon blijft staan. Omdat goud en glanzende oppervlakken het licht in de galerie anders weerkaatsen als je beweegt, krijg je vanuit een lichte zijdelingse hoek vaak een helderder beeld en een betere foto.
Het Boven-Belvedere is het drukst vanaf het einde van de ochtend tot vroeg in de middag, vooral in het weekend en tijdens de warmere maanden. Als je De Kus in alle rust wilt bekijken, ga dan voor de eerste tijdsvakken of kom na ongeveer 16.00 uur langs, want dan is het in de Klimt-zalen meestal wat minder druk.
Een rondleiding geeft je nuttige achtergrondinformatie die je makkelijk over het hoofd ziet als het druk is in de zaal. De 1,5 uur durende rondleidingen van Headout leggen een verband tussen De Kus en Klimts Gouden Periode, de Weense Secession en nabijgelegen werken van Egon Schiele en Oskar Kokoschka.
Zelfs als The Kiss je belangrijkste doel is, loont het de moeite om er wat langer naar te kijken. Reken op minstens 20–30 minuten voor het schilderij zelf, en ongeveer 1,5–2 uur als je het wilt combineren met de paleisinterieurs van het Oberes Belvedere en de aangrenzende zalen.
Blijf niet bij de kop alleen. Het Oberes Belvedere bezit ’s werelds grootste Klimt-collectie, dus als je De Kus samen met andere schilderijen van Klimt bekijkt, krijg je een veel beter beeld van hoe hij zich bewoog tussen portretkunst, symbolisme en decoratieve vormgeving.
Toen De Kus in 1908 op de Kunstschau in Wenen in première ging, kocht de Oostenrijkse staat het schilderij nog voordat Klimt het helemaal af had.
De staat betaalde 25.000 kronen voor De Kus, een uitzonderlijk hoog bedrag voor een schilderij in het Oostenrijk van die tijd.
Klimt combineerde olieverf met bladgoud en bladzilver, waardoor het schilderij zijn juweelachtige glans kreeg en het tot een van de meest kenmerkende werken uit zijn Gouden Periode werd.
Het doek is 180 × 180 cm groot. Dat bijna perfecte vierkante formaat geeft de omhelzing een iconische, altaarachtige uitstraling.
De mantel van de man bestaat uit rechthoeken en zwart-witte vlakken, terwijl de kleding van de vrouw vol staat met cirkels, bloemen en zachtere rondingen. Klimt gebruikt ornamenten om energie, sfeer en geslacht te onderscheiden.
Klimts fascinatie voor gouden oppervlakken werd nog groter nadat hij de Byzantijnse mozaïeken in Ravenna had gezien. Hun glinsterende, heilige achtergronden klinken door in De Kus.
Een groot deel van het lichaam gaat op in de versieringen, maar de gezichten, handen en blote voeten zijn nog steeds fijn gedetailleerd. Door dat contrast voelt het menselijke contact nog intiemer aan.
Het stel staat op een bloemenperk dat abrupt eindigt bij een donkere rand. De compositie biedt een evenwicht tussen tederheid en een subtiel gevoel van spanning.
De Kus ontstond rond 1900 in Wenen, toen kunstenaars zich opnieuw gingen afvragen wat moderne kunst eigenlijk kon zijn. Gustav Klimt had al gebroken met conservatieve instellingen en hielp bij de oprichting van de Weense Secession, een beweging die experimenteren, symbolisme en vormgeving omarmde. In plaats van beeldende kunst en decoratie van elkaar te scheiden, beschouwde Klimt ze als gelijkwaardig. Dat culturele klimaat gaf hem de ruimte om een schilderij te maken dat zo radicaal was als De Kus.
Tegen 1907–1908 was Klimt in wat nu zijn Gouden Periode wordt genoemd. Hij onderzocht hoe bladgoud, een vlakke ruimte en decoratieve patronen een menselijk onderwerp konden omtoveren tot iets dat zowel sensueel als heilig was. In De Kus bevindt het paar zich niet in een realistische kamer of landschap; ze lijken te zweven in een zee van goud, bloemen en emotionele intensiteit. Het effect is intiem, maar ook plechtig.
Het schilderij werd voor het eerst aan het publiek getoond tijdens de Kunstschau in Wenen in 1908. Het werk werd meteen zo goed ontvangen dat de Oostenrijkse staat het tijdens de tentoonstelling aankocht. Dat was belangrijk: een werk dat ooit toonaangevend was in de moderne smaak, werd al snel erkend als een nationaal erfgoed. Het kwam niet pas na generaties van goedkeuring in een openbare collectie terecht, maar op het moment zelf.
Klimts kunst werd niet altijd even gemakkelijk geaccepteerd, en zijn vroegere werken kregen kritiek vanwege hun sensualiteit en symboliek. De Kus werd echter het zeldzame schilderij dat zowel aan de ambities van de avant-garde als aan de bewondering van het publiek voldeed. In de loop der tijd is het uitgegroeid van een gedurfd, modern statement tot een van de meest herkenbare beelden van Oostenrijk. Reproducties zijn al lang niet meer beperkt tot de muren van het museum, maar het origineel voelt in het echt nog steeds veel tastbaarder en stralender aan.
In het Belvedere staat De Kus niet op zichzelf als een enkel beroemd schilderij. Het past in het bredere verhaal van Wenen rond 1900 en staat naast andere werken van Klimt, waardoor je het kunt zien als onderdeel van een artistieke wereld in plaats van als een op zichzelf staand icoon. Die context verandert de beleving: het schilderij is niet zozeer een souvenir, maar eerder een keerpunt in de moderne kunst. De plek waar het nu hangt, verklaart zowel de schoonheid als het historische gewicht ervan.
Gustav Klimt (1862–1918) was een Oostenrijkse schilder en een van de belangrijkste figuren van de Weense Secession, de beweging die de Weense kunst rond de eeuwwisseling van de 20e eeuw buiten de academische conventies bracht. In De Kus combineerde Klimt symbolistische betekenis met decoratieve pracht. Met behulp van olieverf, bladgoud en bladzilver maakte hij van een intieme omhelzing iets bijna heiligs. In plaats van lichamen volledig naturalistisch weer te geven, liet hij gezichten, handen en voeten uit een patroonvlak tevoorschijn komen, waardoor hij de ruimte afvlakte en tegelijkertijd de emotie versterkte. Die balans tussen sensualiteit en abstractie kenmerkt ook werken als Judith I, Portrait of Fritza Riedler en de Beethoven Frieze. De Kus hoort thuis in Klimts beroemde Gouden Periode, toen door de Byzantijnse kunst geïnspireerde oppervlakken en gedurfde ornamenten centraal kwamen te staan in zijn werk. Zijn invloed reikt veel verder dan Wenen: hij hielp de moderne schilderkunst opnieuw te definiëren door te bewijzen dat decoratie, symboliek en psychologische diepgang in één enkel beeld konden samengaan.
Als je op zoek bent naar het Klimt-museum De Kus in Wenen, ga dan naar het Oberes Belvedere.
Nee. Het is inbegrepen bij de standaardtoegang tot het Boven-Belvedere, en je bezoekt het meestal met een ticket met een vast tijdstip.
Ga bij openingstijd of na ongeveer 16.00 uur. De Klimt-zalen zijn het drukst van laat in de ochtend tot vroeg in de middag.
Reken op 1,5 tot 2 uur voor het Boven-Belvedere, of 20 tot 30 minuten voor het schilderij zelf.
Ja, het is toegestaan om foto’s te maken zonder flits. Statieven en hinderlijke foto-opstellingen zijn dat niet.
Ja. Het Boven-Belvedere is toegankelijk voor rolstoelen en kinderwagens, met liften en toegankelijke toiletten.
Ja. Er worden rondleidingen met gids aangeboden en je kunt ter plaatse audiogidsen kopen.
Ja. Het maakt deel uit van de vaste collectie, maar door restauratiewerkzaamheden of het opnieuw ophangen kan de presentatie af en toe veranderen.

Headout-ervaring ID: 21749

Headout-ervaring ID: 26056

Headout-ervaring ID: 16876

Headout-ervaring ID: 41507
Tickets voor directe toegang tot het Obere Belvedere
Combo (Bespaar 8%): tickets voor directe toegang tot het Obere en Untere Belvedere
Slot Belvedere & tuinen: rondleiding met directe toegang
Slot Belvedere: tickets voor directe toegang
Combo (Bespaar 10%): Obere Belvedere + Weense reuzenrad