Chociaż nie jest to pojedyncza wystawa, mit Sisi rozwija się w pokojach wypełnionych osobistymi przedmiotami, które zacierają granicę między prawdziwą Elisabeth a legendą, którą się stała. Portrety autorstwa Franza Xavera Winterhaltera i wczesne pamiątki fanów pokazują, jak jej wizerunek przekształcił się w trwały mit.

Ten pokój przeniesie Cię do Bawarii, gdzie dzieciństwo Elisabeth było wypełnione poezją, naturą i wolnością. Jej odręczne wiersze i szkice ożywiają jej ciekawskiego ducha, przypominając Ci, że ta młoda kobieta kiedyś wędrowała po łąkach, a nie pałacowych salach.

Sekcja "Na dworze" jest częścią większej wystawy poświęconej życiu cesarzowej Elżbiety. Tutaj toczy się życie wiedeńskiego dworu, gdzie eleganckie suknie i osobiste listy ujawniają wspaniałą rolę Sisi i jej cichą izolację.

Znajdziesz tu dzienniki z podróży, sprzęt do transportu i precyzyjnie wykonany bagaż odzwierciedlający zamiłowanie Elisabeth do ucieczek. Na jednej z zabytkowych walizek wciąż widnieje jej bawarski herb, symbol jej niespokojnego ducha szukającego ukojenia poza Wiedniem.

Ta część opowiada historię tragicznego zabójstwa Elżbiety w Genewie, oddając szok, który ogarnął całą Europę. Jej poplamiona krwią jedwabna bluzka i wycinki z gazet nadają historii prawdziwego charakteru.

W tym ostatnim pokoju maska pośmiertna Elżbiety, żałobne ubrania i hołdy upamiętniające oddają głęboki smutek, który ogarnął imperium po jej śmierci w 1898 roku. Wystawa obejmuje również jej rzeczy osobiste i oficjalny akt zgonu.

Te wielkie marmurowe schody oznaczają twoje wejście do imperialnego świata, ozdobione pozłacanymi wazami i zakrzywionymi balustradami. Niegdyś używany przez cesarza Franciszka Józefa i cesarzową Elżbietę, obecnie służy jako Gateway do ich prywatnych apartamentów.

Niegdyś wypełniona strażnikami cesarza, ta udekorowana przestrzeń zawiera portrety wojskowe i arrasy. Przypomina o strażnikach, którzy chronili rodzinę królewską i konserwowali porządek życia na dworze cesarskim.

Tutaj cesarz Franciszek Józef odbywał oficjalne audiencje pod kryształowymi żyrandolami i złotymi mury. Mównica oznacza miejsce, w którym stanął, aby spotkać się z petentami, umożliwiając krótkie spotkania, które nadal przekazywały imperialną obecność.

Dopracowane wnętrza odzwierciedlają poważny charakter imperium. Obrazy przedstawiające sceny bitewne z rewolucji węgierskiej z 1849 roku oraz popiersia Franciszka Józefa, jego matki i feldmarszałka Radetzky'ego nadają pokojom historycznego znaczenia.

W tym intymnym pokoju, narzędzia do pielęgnacji Elisabeth i sprzęt do ćwiczeń leżą obok siebie. Drewniane kółka gimnastyczne nadal wiszą w pobliżu okna, dowodząc, że jej reżim urody był równie zdyscyplinowany, jak jej życie.

Sypialnia cesarza Franciszka Józefa jest zaskakująco skromna. Proste żelazne łóżko i proste meble odzwierciedlają jego pokorę i oddanie obowiązkom. Portrety rodzinne Elisabeth i jego matki wprowadzają ciepło do przestrzeni.

Niegdyś rodzinny pokój przyjęć, ten salon prezentuje pluszowe meble i obrazy inspirowane stylem grecko-śródziemnomorskim, które fascynowały Elisabeth. Marmurowa rzeźba Canova dodaje elegancji i odzwierciedla jej zamiłowanie do sztuki i kultury.

W pokojach tych odbywały się zarówno uroczyste bankiety, jak i rodzinne obiady, a nakrycia nadal były ustawione tak, jakby goście mogli przybyć w każdej chwili. Srebrny serwis obiadowy z wygrawerowanymi cesarskimi monogramami oddaje wdzięk królewskich posiłków.