Muzeum Sisi – doświadcz tego, co najlepsze

• O: Ten pokój oddaje beztroskie dzieciństwo Elżbiety w Bawarii, zanim została cesarzową. Główne punkty to jej miłość do natury, poezji i niezależności, co stanowiło ostry kontrast w stosunku do surowego życia na dworze, jakie ją czekało.
  
• Co warto zobaczyć: Ręcznie pisane wiersze, delikatne rysunki i osobiste pamiątki z rodzinnego domu, które odzwierciedlają jej beztroską młodość.

• O: Zajrzyj do życia Elżbiety po ślubie z cesarzem Franciszkiem Józefem, kiedy jej żywiołowa natura zderzyła się z dyscypliną życia na dworze królewskim. Ten pokój pokazuje, z jakimi wyzwaniami musiała się zmierzyć pod ciężarem imperialnych oczekiwań.
  
• Co warto zobaczyć: Osobiste listy i eleganckie suknie dworskie, które pokazują zarówno blask, jak i powściągliwość jej królewskiej roli.

• O: W pokoju „Lot” pokazano tęsknotę Elisabeth za wolnością i jej zamiłowanie do podróży. Opowiada o jej ucieczkach z Wiednia, kiedy szukała spokoju i przygód w całej Europie, często łamiąc królewskie konwencje.
  
• Co warto zobaczyć: Dzienniki z podróży, strój motocyklowy i bagaż, które są głównymi punktami jej pasji do odkrywania świata.

• O: Z biegiem czasu cesarzowa Elżbieta stała się symbolem piękna i tajemnicy. W tej części przyjrzymy się, jak sztuka, media i zainteresowanie opinii publicznej stworzyły wyidealizowany wizerunek, który czasami przyćmiewał jej prawdziwą historię.
  
• Co warto zobaczyć: Portrety autorstwa Franza Xavera Winterhaltera, stare plakaty i inne pamiątki.

• O: W tym pokoju opowiedziano o tragicznych wydarzeniach związanych z zamachem na Elżbietę w Genewie oraz o tym, jak to wpłynęło na Europę. To refleksyjne spojrzenie na ostatnie chwile jej życia.
  
• Co warto zobaczyć: Zakrwawiona jedwabna bluzka, którą miała na sobie, a także artykuły prasowe i akta policyjne opisujące jej śmierć.

• O: Ostatni pokój poświęcony jest smutkowi, jaki nastąpił po przedwczesnej śmierci Elżbiety w 1898 roku. Opowiada o żałobie, która ogarnęła Europę, i o tym, jak jej Historia wciąż inspiruje kolejne pokolenia.
  
• Co warto zobaczyć: Jej maska pośmiertna, strój żałobny oraz pamiątki upamiętniające ją i jej dziedzictwo.

Schody Cesarskie to okazałe wejście, które ma robić wrażenie na gościach już od chwili, gdy przekroczą próg Hofburga. Wystrój z eleganckiego marmuru, bogatych sztukaterii i efektownych fresków na suficie tworzy idealną oprawę dla cesarskiej wspaniałości, która czeka na ciebie w całym pałacu.

Pokoje Gwardii Trabantów były kiedyś poczekalnią dla osobistej gwardii cesarza. Wystawnie udekorowana arrasami i cesarskimi meblami, odzwierciedla prestiż dworu Habsburgów, a jednocześnie pozwala poznać wojskową historię pałacu.

To była sala, w której goście czekali przed spotkaniem z cesarzem Franciszkiem Józefem. Czekając na wpuszczenie do Sali Audiencyjnej, ludzie przedstawiali sprawy, które ich niepokoiły, dziękowali za wyróżnienia albo prosili o łaskę dla siebie lub swoich bliskich.

W Sali Audiencyjnej cesarz Franciszek Józef odbywał swoje oficjalne spotkania i rozmowy dyplomatyczne. Skomplikowane drewniane wykończenia, złote akcenty i okazałe żyrandole w tych pokojach oddają potęgę i autorytet monarchii Habsburgów.

Sala konferencyjna służyła do organizowania konferencji ministerialnych, którym zawsze przewodniczył cesarz. Można było do niego wejść też z pokoju adiutanta, który zapowiadał ministrów przed Franciszkiem Józefem.

W pokoju do ubierania się i ćwiczeń możesz zobaczyć, jak wyglądała codzienna rutyna cesarzowej Elżbiety. Tutaj trzymała się swojego rygorystycznego planu pielęgnacyjnego i ćwiczeń fitness, korzystając ze sprzętu, który stał w pokoju.

Z tej sypialni korzystał cesarz Franciszek Józef po tym, jak on i Elżbieta zaczęli mieszkać w osobnych pokojach. Miał tu przenośne żelazne łóżko, które stosowano też w innych rezydencjach cesarskich, co odzwierciedlało jego skromny styl życia.

Duży salon służył jako główna sala przyjęć dla wizyt członków rodziny. Znajduje się tam ciekawy portret Franciszka Józefa autorstwa Engelmanna, namalowany w 1898 roku z okazji jego 50-lecia panowania, choć uroczystości te zostały przyćmione przez zamach na cesarzową Elżbietę.

Jadalnia była miejscem, gdzie odbywały się rodzinne i uroczyste posiłki. Rodzina cesarska zbierała się tu w każdą niedzielę, a stoły były nakrywane w zależności od rodzaju posiłku – czy to były bankiety państwowe, rodzinne posiłki, czy kolacje wojskowe.