10 interesujących faktów na temat wiedeńskiego Diabelskiego Młyna

Inżynierowie Harry Hitchins, Hubert Cecil Booth i Walter Basset zaprojektowali diabelski młyn w Wiedniu tak, aby można go było obsługiwać ręcznie w przypadku przerwy w dostawie prądu. Chodziło o to, aby diabelski młyn działał przez cały czas. W XX wieku istniało wiele przypadków, w których koło było obsługiwane ręcznie. Obecnie jednak rzadko zdarzają się takie przypadki. Ręczna obsługa gigantycznego promu wymaga dużej siły roboczej ze względu na jego ogromne rozmiary i wysokość.

Kiedy diabelski młyn w Wiedniu został zbudowany po raz pierwszy w 1897 roku, miał 30 samochodów, w których można było usiąść i odbyć przejażdżkę. Jednak po II wojnie światowej, kiedy Wiedeń znacznie ucierpiał, liczba samochodów na diabelskim młynie została zmniejszona do 15. Zostało to zrobione ze względów bezpieczeństwa, ponieważ ewakuacja ludzi w nagłych wypadkach byłaby łatwa. To właśnie dlatego wiedeński diabelski młyn wygląda tak, jakby pomiędzy każdym z samochodów znajdowały się szczeliny, nadające mu wygląd luki w zębach.

Wiedeński prom był najwyższy na świecie w latach 1920-1985, osiągając wysokość 212 stóp. Kiedy został zbudowany w 1897 roku, Grande Roue de Paris był najwyższym promem na świecie. Został on jednak zburzony w 1920 roku, czyniąc diabelski młyn Vennis najwyższym do 1985 roku. Tytuł ten należał wówczas do Technocosmos w Ibaraki w Japonii, który został zbudowany na wysokości 85 metrów. Technocosmos (przemianowany na Technostar) został zdemontowany w 2009 roku.

Diabelski młyn Vennis waży około 430 ton ze względu na zastosowane materiały konstrukcyjne. Wykonany z żelaza i metali ciężkich, diabelski młyn Vennis może i jest stary, ale nie zużył się przez lata. Ciężar działa na jego korzyść, ponieważ potrzeba dużego nacisku, aby spowodować jakiekolwiek uszkodzenie promu. Potrzeba również dużo siły, aby wprawić koło w ruch, a także częstej konserwacji, która jest organizowana regularnie, aby uniknąć nieszczęśliwych wypadków.

Wiedeński prom stał się ważnym symbolem miasta. Jego popularność jest tak duża, że diabelski młyn pojawił się w wielu filmach krajowych i zagranicznych, w tym w filmie o Jamesie Bondzie! Innym popularnym przykładem może być Before Sunrise, wydany w 1995 roku, który zawierał scenę, w której główni bohaterowie siedzą wewnątrz samochodów diabelskiego młyna. Znajdziesz go między innymi w Scorpio, Woman In Gold oraz Letter From An Unknown Woman.

Wiedeński prom został przedstawiony w filmie o Jamesie Bondzie, The Living Daylights, w którym główną rolę zagrał Timothy Dalton. W filmie pojawiła się fikcyjna restauracja pod diabelskim młynem, gdzie kręcono romantyczne sceny między główną parą. Miejscowym tak bardzo spodobał się pomysł restauracji tuż pod kołem, że jedna z nich powstała w tym samym miejscu, co w filmie. Restauracja oferuje malownicze widoki na diabelski młyn oraz pyszne jedzenie.

Porucznik Walter Bassett był jednym z inżynierów, którzy nadzorowali proces budowy wiedeńskiego diabelskiego młyna za pośrednictwem swojej firmy. Był synem brytyjskiego oficera marynarki Charlesa Bassetta. Jego działalność nie powiodła się, ponieważ wiele funduszy przeznaczono na funkcjonowanie wiedeńskiego promu. W 1907 roku, kiedy Walter Bassett zmarł, a jego firma była na skraju bankructwa, zdecydowano, że diabelski młyn zostanie zburzony. Ale z jakiegoś powodu nigdy do tego nie doszło.

Wiedeński diabelski młyn oferuje wyjątkowe doznania kulinarne, podczas których ludzie mogą zjeść kolację przy świecach wewnątrz samochodów. Każde danie serwowane jest po zakończeniu rundy, podczas której możesz spędzić czas ze swoim partnerem, spożywając posiłek w jednym z najwyższych punktów w mieście. Oglądanie panoramy miasta podczas delektowania się 3-daniowym posiłkiem z kimś wyjątkowym to magia. Jeśli planujesz wizytę na wiedeńskim diabelskim młynie, dodaj tę wycieczkę do swojego planu podróży i zarezerwuj ją z wyprzedzeniem.

Austriacy wierzą w maksymalne wykorzystanie każdej chwili i cieszenie się każdą wycieczką w czasie wolnym. Prędkość wiedeńskiego diabelskiego młyna da Ci wystarczająco dużo czasu, aby docenić każdą sekundę spędzoną na kole. Wykonanie jednego okręgu zajmuje około 4 minut, jeśli koło porusza się bez przerwy. Jednak ukończenie jednej rundy zajmuje około 12-15 minut. Maksymalna prędkość wiedeńskiego diabelskiego młyna wynosi 2,7 km/h, co daje Ci wystarczająco dużo czasu na zrobienie pięknych zdjęć miasta.