Schloss Schönbrunn door de eeuwen heen | Het hart van het Habsburgse koningshuis

De naam, die 'mooie bron' betekent, komt van een waterbron die keizer Matthias in 1612 zou hebben ontdekt op het terrein . Het eerste schriftelijke gebruik van "Schönbrunn" verscheen in 1642.

De belegering verwoestte het vroegere lustpaleis en de tuinen en keizer Leopold I gaf Johann Bernhard Fischer von Erlach de opdracht een nieuwe residentie te ontwerpen. Dit markeerde het begin van de transformatie van Schönbrunn tot een echt keizerlijk paleis.

Architect Johann Bernhard Fischer von Erlach maakte het eerste grote ontwerp voor Schönbrunn na het beleg van 1683. Zijn ambitieuze plan was bedoeld om te evenaren met de grootsheid van Versailles, met enorme binnenplaatsen en monumentale vleugels, maar het volledige project werd nooit gerealiseerd.

De hoofdarchitect van Maria Theresia, Nikolaus Pacassi, creëerde de rococo kamers en galerijen, terwijl Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg de Gloriette, Neptunusfontein, Romeinse ruïne en Obelisk toevoegde in de jaren 1770.

De beroemde gele gevel van het paleis, nu bekend als 'Schönbrunn Geel', werd pas halverwege de 19e eeuw standaard. Daarvoor waren de muren in verschillende tinten geschilderd, waaronder oker en zelfs een grijs dat favoriet was tijdens de neoklassieke periode onder hofarchitect Johann Aman.

Het paleis diende als hoofdkwartier van Napoleon tijdens de bezettingen van 1805 en 1809, en een kamer die nog steeds bekend staat als de 'Napoleon-kamer' diende waarschijnlijk als zijn slaapkamer.

In het paleis werd op 14 oktober 1809 het Verdrag van Schönbrunn ondertekend, waarmee een einde kwam aan de Vijfde Coalitieoorlog tussen Oostenrijk en Napoleontisch Frankrijk. Sommige bronnen noemen het Verdrag van Wenen omdat Schönbrunn in de stad ligt, waardoor beide namen historisch juist zijn.

Ter voorbereiding op het Congres van Wenen in 1814 onderging Schönbrunn dringende verbouwingen en werden de gevels aangepast aan de hedendaagse smaak en het keizerlijke protocol.

Napoleon II, de hertog van Reichstadt en zoon van Napoleon I, stierf op 22 juli 1832 in Schönbrunn aan tuberculose.

Schönbrunn werd een staatsmuseum en bood later van 1945 tot 1955 onderdak aan het Britse administratieve hoofdkwartier, voordat het weer in gebruik werd genomen als ceremonieel en museum.

De Romeinse ruïne werd in de jaren 1770 gebouwd door architect Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg als onderdeel van een groots barok herontwerp van de tuinen. Het werd opzettelijk gebouwd als een 'nepruïne', als symbool voor de macht van het oude Rome en als link tussen het Habsburgse gezag en de erfenis van de klassieke beschaving.